است خاطره باشم آنهم خاطره ای دردسر ساز و شاید بد نمی دانم.اما این را می دانم که برای خودم

همیشه ماندگاری ، شاید بهتر بود این ماندگاری را از آغاز هم ماندگار پنهان می داشتم.

رفتن ، ماندن ، خاطره شدن و یا ماندگار نمی دانم.اگر خوب چشم باز کنی قدم های شتابان رفتن را

می بینی و اگر حس قوی داشته باشی نسیم این جریان همواره را احساس می کنی که:

آن پرنده که در آسمان پرواز می کند ، آن رهگذر جاده ، آفتاب و ماه را ، آن مسافر تنها را که بی هدف به

افق های دور دست می نگرد ، حتی آن مسافر جاده های بی انتها

همه سرود رفتن سر داده اند ، می گویند می رویم تا بمانیم.رفتن ، ماندن ، خاطره شدن و یا ماندگاری

نمی دانم.

دوستت دارم...